Hongkong uruchomi w przyszłym tygodniu długo wyczekiwany system rozliczania i rozrachunku transakcji w złocie, wykonując ogromny krok w kierunku uzyskania statusu międzynarodowego ośrodka wyznaczającego ceny tego metalu szlachetnego – poinformowały dwa źródła zaznajomione ze sprawą.
Kiedyś bardzo często rozmawialiśmy o Wielkiej Brytanii. Od czasu referendum w sprawie Brexitu w 2016 roku już nie tak często. Smutna prawda jest taka, że Zjednoczone Królestwo po prostu nie ma już takiego znaczenia jak kiedyś.
Podaż złota od wieków podążała za wzrostem populacji ludzkiej. A co jeśli wzrost populacji się odwróci?
Jugosławia, Czarnogóra, Macedonia Północna: rozszerzenie NATO na Bałkanach było chłodno skalkulowaną strategią, a nie spontanicznym ruchem narodów. Po niedawnym artykule "Jak doszło do rozszerzenia NATO? Trzy studia przypadków” (22 czerwca 2026, autorstwa Stefano di Lorenzo) René Zittlau postanowił ponownie przyjrzeć się niektórym aspektom tej zgubnej polityki - której cenę płacimy do dziś.
Ten tekst jest w równym stopniu ćwiczeniem intelektualnym, co próbą zebrania faktów. Zacznijmy od problemu. Upadki banków idą w parze z problemami gospodarczymi.
Zaufanie do banków jest więc problemem, ale jeszcze większym problemem jest zaufanie do walut fiducjarnych. Dochodzi do tego fakt, że przenoszenie kapitału z jednego banku do drugiego staje się coraz bardziej uciążliwe. Przepisy AML (Anti-Money Laundering / przeciwdziałanie praniu pieniędzy) i KYC (Know Your Customer / poznaj swojego klienta) zostały przekształcone w narzędzia nacisku, a globalny system nadzoru coraz mocniej zaciska swoją kontrolę. Z mojego punktu widzenia problemem jest więc zarówno przemieszczanie kapitału, zarządzanie swoim portfelem, jak i wybór aktywów, które powinny się w nim znaleźć.
W moim wpisie "Pięć mechanizmów, które pozwalają zrozumieć coraz bardziej chaotyczny świat", punkt nr 3 dotyczy przerzucania ryzyka, kosztów i konsekwencji na rozproszoną populację, przy jednoczesnym koncentrowaniu zysków w kieszeniach insiderów i właścicieli:
Ci, którzy dążą do ograniczenia swojego prywatnego ryzyka i zwiększenia prywatnych zysków, dążą do koncentracji zysków generowanych przez struktury kontroli i rozdzielenia ryzyka i kosztów między innych. Pociągają za sznurki, które rozkładają koszty i ryzyko na dużą grupę ludzi i gromadzą zyski w rękach insiderów zarządzających strukturą kontroli, zazwyczaj w formie monopolu, publicznego lub prywatnego, lub połączenia publiczno-prywatnej korupcji.