Po sześciu miesiącach wojny z Donaldem Trumpem Iran może pochwalić się uzyskaniem jednej znaczącej przewagi. Waszyngton coraz częściej walczy w tempie narzuconym przez Teheran.
Nieocenzurowana podróż do Kijowa. Fakty i wrażenia, które pozostają ukryte przed Zachodem. Niewygładzona, niefiltrowana prawda opisana przez osobę pochodzącą z Ukrainy. Niniejszy reportaż został napisany przez autora, który z zrozumiałych powodów pragnie pozostać anonimowy. Publikujemy tekst bez jakichkolwiek zmian i ingerencji, dokładnie w takiej formie, w jakiej został przekazany, aby zachować jego autentyczność.
Europa odrzuca pokój z Rosją i dąży do wojny. Stany Zjednoczone i Izrael chcą wojen z wieloma państwami – refleksje.
Jugosławia, Czarnogóra, Macedonia Północna: rozszerzenie NATO na Bałkanach było chłodno skalkulowaną strategią, a nie spontanicznym ruchem narodów. Po niedawnym artykule "Jak doszło do rozszerzenia NATO? Trzy studia przypadków” (22 czerwca 2026, autorstwa Stefano di Lorenzo) René Zittlau postanowił ponownie przyjrzeć się niektórym aspektom tej zgubnej polityki - której cenę płacimy do dziś.
Niektóre rzeczy pozostają zepsute. W ciągu ostatnich kilku tygodni wiele uwagi poświęcono podpisaniu protokołu ustaleń (MOU) między Iranem a Stanami Zjednoczonymi. To porozumienie, które ma ostatecznie doprowadzić do zawarcia umowy. Zwolennicy pokoju, tacy jak ja, świętowali to wydarzenie! Podżegacze wojenni zgrzytali zębami w sposób, który sprawiał mi ogromną satysfakcję!
Późnym poniedziałkowym wieczorem, na cichej ulicy mieszkalnej w północnym Belfaście w Irlandii Północnej, pewien mężczyzna przycisnął sąsiada do chodnika i dosłownie próbował odciąć mu głowę kuchennym nożem.
Dlaczego państwa przystępowały do NATO po 1991 roku? Co było siłą napędową rozszerzenia NATO? Czy kraje dołączały w wyniku wolnej, zbiorowej i demokratycznej woli swoich społeczeństw? A może NATO działało jak imperium dążące do zwiększenia swojej potęgi?
Ludzie zaczynają rozumieć, że ci, którzy rządzą w ich imieniu, od dawna pracują nad likwidacją państwa narodowego.
Ludobójstwo w Gazie ujawniło instrumentalizację Holokaustu jako narzędzia nie do zapobiegania ludobójstwu, lecz do jego utrwalania. Nie do analizowania przeszłości, lecz do manipulowania teraźniejszością.
Ameryka nie stała się narodem gangsterów za Trumpa. Zawsze nim była — a Smedley Butler mówił o tym na długo przed tym, zanim ktokolwiek w Waszyngtonie o nim usłyszał.