7 lipca Bloomberg opublikował artykuł zatytułowany: "Hossa na złocie dobiegła końca, a teraz wszystkie oczy zwrócone są na niedźwiedzie”, wyjaśniając, jak wielu inwestorów detalicznych zdecydowało się na wycofanie się z inwestycji.
Napędzany propagandą i interwencją rządu na rynku ropy oraz innych rynkach towarowych, poziom samozadowolenia na rynkach kapitałowych jest zdumiewający. Przebudzenie będzie naprawdę dramatyczne.
Memphis w stanie Tennessee słynie z Elvisa Presleya, sosów barbecue i bankructw. Jeśli chcemy zrozumieć, w jaki sposób dzisiejsi bankierzy – następcy Medyceuszy – radzą sobie z problemem ryzyka kredytowego, które stwarzają nierzetelni kredytobiorcy, to Memphis jest do tego właściwym miejscem.
Miesiąc temu jeden z największych banków na świecie – Industrial and Commercial Bank of China (ICBC) – ogłosił, że z dniem 24 lipca 2026 roku zamyka dla swoich klientów detalicznych możliwość handlu papierowym złotem.
W lutym 2022 roku doszło do zdarzenia, które wielu decydentów początkowo traktowało jako techniczną sankcję. Ujawniło ono strukturalną słabość współczesnego systemu finansowego. Po inwazji Rosji na Ukrainę rządy państw zachodnich zamroziły znaczną część rezerw walutowych rosyjskiego banku centralnego. Aktywa suwerenne o wartości setek miliardów dolarów, przechowywane w zachodnich instytucjach finansowych, nagle stały się niedostępne. To, co wcześniej uważano za jedną z najbezpieczniejszych kategorii aktywów w systemie globalnym, niemal z dnia na dzień stało się politycznie uwarunkowane.
Historia ostatnich 50 lat to przerzucanie ryzyka na pracowników i konsumentów.
"Dolar amerykański to weksel wystawiony przez Bank Rezerwy Federalnej. To waluta, która tak naprawdę niczego nie obiecuje. Nie jest zabezpieczony złotem ani srebrem" – P. J. O’Rourke
Za niemal każdą walutą fiducjarną stoi dług. Pieniądz, którego nie można wymienić na złoto ani inny fizyczny towar o z góry określonej wartości. Opiera się przede wszystkim na zaufaniu do państwa, jego instytucji oraz zdolności gospodarki do dalszego rozwoju. Zaufanie to sprawia, że ludzie akceptują daną walutę jako środek płatniczy, przechowują w niej swoje oszczędności i wykorzystują ją w codziennym obrocie gospodarczym. Jednocześnie współczesny model gospodarczy w wielu rozwiniętych krajach opiera się na stałym przepływie kredytu. Firmy finansują inwestycje pożyczonym kapitałem, gospodarstwa domowe korzystają z kredytów hipotecznych i konsumpcyjnych, a państwa pokrywają część swoich wydatków poprzez emisję długu. W praktyce oznacza to, że znacząca część wzrostu gospodarczego jest wspierana przez stale rosnące zadłużenie.
Świat nie przechodzi z systemu dolara na system juana, lecz z systemu, w którym dolar i amerykańskie obligacje skarbowe (US Treasuries) pełnią funkcję globalnego aktywa rezerwowego, do systemu, w którym złoto staje się głównym aktywem rezerwowym, natomiast juan służy przede wszystkim jako waluta rozliczeniowa w handlu. Innymi słowy, Chiny nie próbują zastąpić dolara juanem jako światowej waluty rezerwowej. Ich celem jest rozdzielenie funkcji pieniądza.
Po południu 6 września 1901 roku prezydent William McKinley stał w rzędzie powitalnym na Wystawie Panamerykańskiej w Buffalo w stanie Nowy Jork, ściskając dłonie tłumowi życzących mu dobrze ludzi.