W filmie "Lombardzista" (ang. The Pawnbroker) z 1964 roku Rod Steiger wciela się w postać Sola Nazermana – ocalałego z Holokaustu właściciela lombardu w Harlemie. W jednej z pamiętnych scen młody asystent pyta go, w co wierzy. "W pieniądze" – odpowiada Nazerman. Pieniądze mają niezwykłą moc. Pozwalają kupić wygodę, luksus, ulgę w bólu, a czasem nawet samo życie. Następnie dodaje, powodowany gniewem.
"W miarę jak europejski eksperyment z muzułmańską imigracją – przypominający katastrofę kolejową rozgrywającą się w zwolnionym tempie – zmierza ku swojemu nieuchronnemu finałowi, coraz wyraźniej widać ostry podział wśród Europejczyków: na tych, którzy – z różnych powodów – chcą kontynuować ten eksperyment, oraz na tych, którzy pragną go zakończyć. Gdy kolejne kraje europejskie pogrążą się we własnych, wewnętrznych konfliktach na tle muzułmańskim, politycy i osoby publiczne, które przez lata snuły bajki o cudownych, wielowyznaniowych "rajach na ziemi” ("Shangri-La"), stracą jakąkolwiek możliwość politycznego kamuflażu."
Współczesny porządek międzynarodowy przechodzi głęboką transformację. Dotychczasowy model, oparty na przekonaniu, że państwa będą stopniowo zbliżać się do siebie dzięki handlowi, współpracy gospodarczej i wspólnym instytucjom, coraz wyraźniej ustępuje miejsca rywalizacji o wpływy, zasoby i bezpieczeństwo. W takich warunkach większego znaczenia nabierają siła militarna, zdolności przemysłowe, kontrola nad strategicznymi obszarami oraz możliwość narzucania innym państwom własnych warunków.
"Choć wzrost populacji muzułmańskiej w Wielkiej Brytanii nieuchronnie popchnie nas w stronę gwałtownego konfliktu, nasza analiza musi wyjść poza ogólniki i rozważyć, w jaki dokładnie sposób oraz kiedy taki konflikt może wybuchnąć. Presja prowadząca do konfliktu jest stała i nieubłagana, jednak jego eskalacje będą miały charakter nagłych, odrębnych zdarzeń."
"Jedną z najważniejszych kwestii, które należy zrozumieć w kontekście narastającego konfliktu między Europejczykami a muzułmanami, jest fakt, że islamscy terroryści albo w ogóle nie kierują się żadnymi ograniczeniami moralnymi, albo też ograniczenia te są tak luźne, że z perspektywy naszej kultury niemal nie sposób uznać je za jakiekolwiek hamulce. Muzułmanie, których do zabijania popycha religia, zdają się nie odczuwać niemal żadnych oporów przed uśmiercaniem cywilów."
"Kluczowa różnica między konfliktem w Irlandii Północnej (tzw. Troubles) a naszymi "muzułmańskimi kłopotami", polega na tym, że nie będzie żadnych zapleczy ani terenów wiejskich, na których muzułmanie mogliby działać, nie przyciągając przy tym większej uwagi… Delikatnie mówiąc, będzie to dla muzułmańskich bojówek sporym utrudnieniem".
William H. McRaven służył w Marynarce Wojennej Stanów Zjednoczonych w latach 1977–2014, pełniąc między innymi funkcję dowódcy Dowództwa Operacji Specjalnych Stanów Zjednoczonych w latach 2011–2014. W latach 2015–2018 zajmował stanowisko rektora (kanclerza) Uniwersytetu Teksańskiego.
Ukraina znajduje się w niezwykle trudnej sytuacji. Choć zachodnie media wychwalają jej nieliczne sukcesy – takie jak operacja "Vivaldi”, dzięki której Ukraina miała zyskać 100 mil kwadratowych we wschodnim Donbasie – całkowicie ignorują rzeczywistość na miejscu. Rosja zdaje się powoli zajmować kolejne terytoria, minimalizując przy tym własne straty. Jednocześnie zintensyfikowała niszczenie ukraińskiej infrastruktury energetycznej i kolejowej, co zwiastuje koszmarną zimę dla mniej więcej połowy pierwotnej populacji, która pozostała w kraju.
Tekst został napisany i opublikowany 25.05.2011 - 15 lat temu.
Urodziłem się zbyt późno, by – poza samą końcówką okresu "The Troubles” (konfliktu w Irlandii Północnej) – doświadczyć tych wydarzeń w sposób bezpośredni. Podobnie jak wielu moich rówieśników, w 1998 roku, gdy podpisywano Porozumienie Wielkopiątkowe ("Good Friday Agreement"), nie interesowałem się zbytnio polityką. Mieszkałem też zbyt daleko od miejsc narażonych na ataki IRA, a same akty terroryzmu – coraz rzadsze i zazwyczaj nie prowadzące do ofiar śmiertelnych – nie wywarły na mnie większego wrażenia. Jedynym znaczącym zamachem przeprowadzonym przez irlandzkich republikanów, który zapadł mi w pamięć z tamtego okresu, był zamach w Omagh.
Jest już całkowicie jasne, że Komitet ds. Operacji Otwartego Rynku (FOMC - Federal Open Market Committee) – wraz ze swoimi niezdarnymi narzędziami do ustalania stóp procentowych i kreacji kredytu – zupełnie nie sprawdza się w swojej roli.