"Ilekroć rządom przyznaje się możliwość wykupu własnego długu, nigdy nie omieszkają z niej skorzystać, ostatecznie niszcząc wartość waluty.” – Ron Paul
Zróbmy krok wstecz i spójrzmy na szerszy obraz, aby ocenić sytuację finansową rządu USA, kierunek, w jakim prawdopodobnie zmierza, oraz co te trendy mogą oznaczać.
Większość ludzi słyszy "de-dolaryzacja” i wyciąga jeden wniosek: dolar się załamuje. To pomija to, co naprawdę się dzieje. Świat buduje alternatywy. Więcej sposobów wyceny. Więcej sposobów płatności. Więcej sposobów rozliczeń. To jest właśnie ta zmiana.
Po decyzji rządu USA o zniszczeniu teokracji w Iranie, szybki upadek całego systemu finansowego jest teraz praktycznie gwarantowany, napędzany wyższymi rentownościami obligacji.
Jeśli jesteś nowy w temacie złota, albo jeśli jesteś spekulantem na złocie (a co gorsza, spekulantem z dźwignią na złocie), prawdopodobnie zastanawiasz się, co do diabła właśnie stało się ze złotem? Straciło ponad 9% na rynku kontraktów terminowych w jednej sesji i odnotowało najgorszy tydzień spadków cen od lutego 1983 roku.
Jeśli obserwowałeś cenę złota w tym miesiącu, prawdopodobnie jesteś zdezorientowany. Mamy gorącą wojnę na Bliskim Wschodzie. Ropa drożeje, a deficyt fiskalny wymyka się spod kontroli. Według wszystkich tradycyjnych wskaźników złoto powinno gwałtownie rosnąć. Zamiast tego jest wyprzedawane. Wiele osób powie ci, że to manipulacja albo działania banków centralnych, ale rzeczywistość jest znacznie bardziej oczywista, znacznie bardziej prawdopodobna i znacznie bardziej niebezpieczna. Widziałem już wcześniej ten schemat. Złoto nie spada dlatego, że ludzie go nie chcą. Spada, ponieważ potrzebują czegoś innego jeszcze bardziej.
10 marca bezpartyjny waszyngtoński think-tank o nazwie "Committee for a Responsible Federal Budget" opublikował raport zatytułowany: "Break Glass: A Plan for the Next Economic Shock” ("Rozbić szkło: plan na kolejny szok gospodarczy”).
Kiedy kredyt rośnie szybciej, niż może zostać wchłonięty przez produktywne inwestycje, powstające bańki kredytowo-aktywowe niszczą gospodarkę. Jest to rezultat asymetrycznego skalowania: kredyt (czyli dług, pieniądz "pożyczony do istnienia”) może być tworzony praktycznie bez ograniczeń - miliardy za pomocą kilku kliknięć - podczas gdy produktywne inwestycje rosną jedynie stopniowo.
Problem z przewidywaniami opartymi na przeszłości polega na tym, że dostrzegane przez nas analogie są interpretacjami, co oznacza, że jeśli jedna interpretacja podoba nam się bardziej od alternatywnych, rozciągamy obecny kryzys i przeszłe kryzysy, aby pasowały do naszej preferowanej interpretacji.
Po kolei giełdowe "byki" tracą kolejne podpory rynku. Podczas początkowej fali wyprzedaży na rynku akcji optymistycznie nastawieni inwestorzy wskazywali na "szerokość rynku" (breadth) jako dowód na to, że pod powierzchnią rynków wciąż istnieje siła. Wiele różnych akcji rosło jednocześnie, a nie tylko kilka największych spółek. W końcu — jak mogłaby rozwinąć się bessa, jeśli ogólna szerokość rynku znajduje się na historycznych maksimach?
Jak wspomniałem wczoraj, wojna z Iranem ma potencjał, by rozpętać kolejną falę inflacji w Stanach Zjednoczonych. Oceniliśmy już zagrożenie, jakie ten konflikt stanowi dla cen energii. Dziś chcę skupić się na fakcie, że USA były już na progu drugiej rundy inflacji JESZCZE PRZED wojną z Iranem.