Ogłoszono zawieszenie broni między Stanami Zjednoczonymi, Iranem i Izraelem… Ale szkody z perspektywy inflacji zostały już wyrządzone.
W miarę jak rozliczenia za ropę z Cieśniny Ormuz coraz częściej odbywają się w juanach, Iran może doprowadzić do kryzysu w opartym na dolarze systemie handlu surowcami energetycznymi, zanim jeszcze Chiny podejmą ostateczny krok związany z wykorzystaniem złota.
Prawdopodobnie. Czytaj dalej.
Lato 2026 roku (czerwiec – sierpień) zapowiada się jako jedno z tych, które zapiszą się w historii.
W czasie kryzysu nie sprzedajesz tego, co chcesz. Sprzedajesz to, co możesz. Niedawne cofnięcie ceny złota nie jest odrzuceniem jego statusu bezpiecznej przystani, lecz dowodem jego ostatecznej roli: źródła płynności, gdy wszystko inne zamarza.
Niestabilność finansowa wkrótce znacznie się pogorszy, co czyni krótkoterminowe prognozy dla złota i srebra niepewnymi, ale długoterminowe są potwierdzone. To okazja do zakupu dla odważnych.
Mówią, że waluta jest niestabilna, upolityczniona, zdegradowana, nieustannie zarządzana.
Mówią, że jest manipulowana u źródła i rozwadniana u kresu.
Mówią, że nie można jej ufać inaczej niż jako tymczasowej wygodzie. Nie można w nią wierzyć inaczej niż siłą przyzwyczajenia. I nie można jej szanować inaczej niż w ramach systemu, który domaga się tym więcej wiary, im mniej na nią zasługuje.
W ciągu najbliższych 10 minut chcę jasno przedstawić długoterminowym inwestorom końcową perspektywę dla złota – w szerszym kontekście jego wzrostu na tle słabnącego systemu pieniądza fiducjarnego.
Często odnoszę się do dynamiki samokorekty i samolikwidacji. Systemy wykorzystujące sprzężenie zwrotne do równoważenia skrajności są samokorygujące. Zamiast przyspieszać w miarę zbliżania się do krawędzi, zwalniają i reorganizują się, aby uniknąć niekontrolowanego, samowzmacniającego się sprzężenia zwrotnego (tj. dodatniego sprzężenia zwrotnego), czyli dążenia do porażki.
Jerzy Washington powierzył Alexandrowi Hamiltonowi praktycznie niemożliwe zadanie we wrześniu 1789 roku.
Pieniądz jest narzędziem do handlu ludzkim czasem. Banki centralne, współcześni władcy pieniądza, używają go jako broni do kradzieży czasu i pogłębiania nierówności majątkowych. Historia pokazuje, że psucie systemów monetarnych prowadzi do moralnego rozkładu, społecznego upadku i niewolnictwa. Skoro pokusa manipulowania pieniądzem zawsze okazywała się zbyt silna, by ludzkość mogła jej się oprzeć, jedynym antidotum na tę truciznę jest pieniądz niepodlegający korupcji — Bitcoin.