W ostatnich latach panowała powszechna opinia geopolityczna, że porządek świata zmierza w kierunku trzech centrów władzy: Stanów Zjednoczonych, Chin i Rosji. Pogląd ten zakładał, że potęga wynika przede wszystkim ze skali gospodarczej i potencjału militarnego.
Mówią, że waluta jest niestabilna, upolityczniona, zdegradowana, nieustannie zarządzana.
Mówią, że jest manipulowana u źródła i rozwadniana u kresu.
Mówią, że nie można jej ufać inaczej niż jako tymczasowej wygodzie. Nie można w nią wierzyć inaczej niż siłą przyzwyczajenia. I nie można jej szanować inaczej niż w ramach systemu, który domaga się tym więcej wiary, im mniej na nią zasługuje.
Nie codziennie prezydent brzmi tak, jakby był o krok od pełnego, kinowego zwrotu w stronę mrocznej strony mocy, ale tak się stało. Najnowszy wpis prezydenta Trumpa na Truth Social nie jest subtelny, nie jest dopracowany i zdecydowanie nie jest spokojny. Wygląda jak coś, co można przeczytać na forum Call of Duty, a nie z oficjalnego konta prezydenta.
W jaki sposób ta wojna przekształca Islamską Republikę, obnaża podwójne standardy porządku międzynarodowego i krystalizuje konflikty cywilizacyjne?
W ciągu najbliższych 10 minut chcę jasno przedstawić długoterminowym inwestorom końcową perspektywę dla złota – w szerszym kontekście jego wzrostu na tle słabnącego systemu pieniądza fiducjarnego.
Działania Waszyngtonu w wojnie z Iranem przyspieszają globalny chaos i pogłębiają niebezpieczną izolację Ameryki.
Często odnoszę się do dynamiki samokorekty i samolikwidacji. Systemy wykorzystujące sprzężenie zwrotne do równoważenia skrajności są samokorygujące. Zamiast przyspieszać w miarę zbliżania się do krawędzi, zwalniają i reorganizują się, aby uniknąć niekontrolowanego, samowzmacniającego się sprzężenia zwrotnego (tj. dodatniego sprzężenia zwrotnego), czyli dążenia do porażki.
Wyobraź sobie jedno państwo będące w centrum światowego systemu monetarnego. Imperium przepełnione bezprecedensowym bogactwem. Brzmi całkiem nieźle. Ale pod tą błyszczącą powierzchnią nie wszystko jest w porządku. Te ogromne bogactwa zniechęciły do rozwoju przemysłu w kraju. Państwo importuje większość swoich dóbr.
Jerzy Washington powierzył Alexandrowi Hamiltonowi praktycznie niemożliwe zadanie we wrześniu 1789 roku.
Pieniądz jest narzędziem do handlu ludzkim czasem. Banki centralne, współcześni władcy pieniądza, używają go jako broni do kradzieży czasu i pogłębiania nierówności majątkowych. Historia pokazuje, że psucie systemów monetarnych prowadzi do moralnego rozkładu, społecznego upadku i niewolnictwa. Skoro pokusa manipulowania pieniądzem zawsze okazywała się zbyt silna, by ludzkość mogła jej się oprzeć, jedynym antidotum na tę truciznę jest pieniądz niepodlegający korupcji — Bitcoin.